Tajemnica małych kroków Liska Dobruska

Poranek w Lesie Mądrości pachniał miodem, leśnymi truskawkami i lekko przypalonymi naleśnikami, które Szczurek Gburek znów zostawił na patelni. Gdzieś w oddali dwa grzyby kłóciły się o to, który z nich urósł wyżej przez minioną noc, a ich głosiki niosły się między krzakami.

Niedaleko Wietrznego Wzgórza, pośród gałęzi starego dębu, skrywał się domek na drzewie. To właśnie tam Lisek Dobrusek siedział na poduszce z mchu i przeglądał swój wyjątkowy Zeszyt Marzeń. Miał błękitną okładkę z naklejoną gwiazdką, a w środku zapisane były jego pragnienia.

Niektóre z nich były malutkie i zabawne, takie jak „przekonać Szczurka Gburka, że naleśniki nie powinny dymić” albo „odkryć, gdzie chowają się wszystkie zaginione skarpetki”. Nie brakowało również pomysłów nieco bardziej niezwykłych: „nauczyć ślimaka biegać” czy „dowiedzieć się, dlaczego dzięcioł zawsze puka, ale nigdy nie czeka na odpowiedź”.

Jedno marzenie wyróżniało się jednak spośród pozostałych. Lisek otoczył je złotą ramką i ozdobił maleńkimi gwiazdkami. Brzmiało tak:

„Stworzyć coś niezwykłego, co sprawi radość wszystkim mieszkańcom lasu”.

Dobrusek zamyślił się na chwilę, a potem na jego pyszczku pojawił się szeroki uśmiech.

– To jest to. Czas spełnić to największe marzenie!

Zamknął zeszyt, schował go do plecaka, z którego wystawał już żółty pamiętnik, i wybiegł z domku. Szybko zszedł i gdy tylko znalazł się na leśnej ścieżce, wystrzelił do przodu, zygzakiem omijając pnie drzew. Uśmiech nie schodził mu z pyszczka, a w głowie miał już tylko jeden wielki plan.

– Zbuduję najbardziej zaczarowany plac zabaw w całym Lesie Mądrości!

Ale po chwili zwolnił krok.

– Tylko… od czego zacząć? – mruknął. – Co powinienem zrobić najpierw?

Wiedział jedno: jeśli ktoś mógłby mu pomóc z tak wielkim pomysłem, to tylko Sówka Wiedzulka. Ruszył więc w stronę Dębu Mądrości, a gdy mijał Chatkę pod Mruczącym Korzeniem, z krzaków wyskoczyła Mrówka Pomocówka, niosąc konewkę i koszyk pełen gadających nasionek.

– Och! Dokąd tak pędzisz, Lisku? – spytała, poprawiając czapkę z daszkiem.

Dobrusek opowiedział jej o swoim planie i o tym, że nie wie, od czego zacząć budowę zaczarowanego placu zabaw.

Pomocówka uśmiechnęła się szeroko, aż jej okularki zadrżały na nosku.

– To wspaniały pomysł! Jak tylko zaczniesz, chętnie ci pomogę. Uwielbiam takie wspólne przygody i projekty!

Lisek bardzo ucieszył się z tej wiadomości. Pożegnał Mrówkę i pobiegł dalej. Wkrótce dotarł do Dębu Mądrości, odnalazł ukryte między korzeniami schodki i zszedł nimi prosto do Leśnego Laboratorium.

W środku, przy migoczącej szklanej kuli, Wiedzulka porządkowała zaczarowane grzyby, mapy oraz małe buteleczki wypełnione kolorowymi płynami. W kącie coś tajemniczo bulgotało, a pod sufitem unosiły się świetliki.

– Witaj, Dobrusku – powiedziała, poprawiając różowe okulary. – Co cię tu sprowadza?

Lisek opowiedział jej o swoim wielkim marzeniu.

– Chcę zbudować zaczarowany plac zabaw dla wszystkich, ale nie wiem, od czego zacząć…

Sówka zamyśliła się, po czym uśmiechnęła łagodnie.
– Gdybyś miał zacząć od jednej, najmniejszej rzeczy, co byś wybrał? – zapytała.
– Myślałem o huśtawce, ale nie miałem pojęcia, jak się za to zabrać – odpowiedział Dobrusek.

– Wielkie rzeczy zawsze zaczynają się od małych kroków. Spójrz na ten Dąb Mądrości – wyrósł z jednego malutkiego ziarenka. Pluskające Bagienko powstało z pierwszej samotnej kropli deszczu. A mostek, przez który wszyscy w lesie przechodzą? On też zaczął się od jednej deski położonej nad strumykiem.

Lisek słuchał z szeroko otwartymi ze zdumienia oczami.

– A więc każdy może stworzyć coś wielkiego… tylko musi zrobić pierwszy krok?

– Właśnie tak – przytaknęła Wiedzulka. – Dlatego zrób dziś jeden mały krok. I zaplanuj drugi na jutro.

Dobrusek uśmiechnął się z ekscytacją.

– Dziś wybiorę miejsce, w którym powstanie plac zabaw! A jutro… poszukam deseczek i linki na pierwszą atrakcję, czyli huśtawkę!

Po wyjściu z Leśnego Laboratorium Lisek usiadł na pieńku przy Dębie Mądrości. Wyjął Zeszyt Marzeń i kolorową kredkę. Na jednej ze stron narysował słoneczną polankę otoczoną drzewami, a na niej zaczarowany plac zabaw. Wokół dodał ścieżki z kamyczków, pajęczynowe trampoliny i wirujące grzybowe parasole.

– To tutaj – szepnął. – W tym miejscu wszystko się zacznie.

Wieczorem, gdy słońce schowało się za Wietrznym Wzgórzem, a nad Lasem Mądrości pojawiły się pierwsze gwiazdy, Dobrusek wrócił do swojego domku na drzewie. Usiadł wygodnie na drewnianym tarasie, wyjął z plecaka żółty pamiętnik i przy delikatnym blasku świetlików zapisał:

„Dziś nauczyłem się, że nawet największe marzenia zaczynają się od jednego małego kroku. Jutro zrobię następny”.

Lisek zamknął pamiętnik i schował go bezpiecznie do plecaka. Noc była tak ciepła i przyjemna, że postanowił nie wracać do swojego łóżeczka. Ułożył się wygodnie w hamaku z liści zawieszonym między gałęziami starego dębu i przykrył się miękkim kocykiem. Nad jego głową migotały świetliki i gwiazdy, a świerszcze grały spokojną, leśną kołysankę. Dobrusek zamknął oczka i po chwili zasnął z uśmiechem, śniąc o pierwszej huśtawce na swoim zaczarowanym placu zabaw.